E van tres…
Desde o primeiro momento que o vin souben que era o meu fillo, naqueles ollos estabamos a ver o agasallo más grande que nunca tiveramos.
Onte, tres anos máis tarde, opedriño tamén tivo algún agasallo e mais soprou tres velas postas nunha tarta que papou como se estivese a morrer de fame.
Ata chegar acó, en tres anos aprendeu a andar, a falar e a arrombar con todo o que ten ao alcance da man subíndose ao que faga falta. Os medos que sentía antes de que chegase ás nosas vidas seguen a estar aí, non son o mellor pai do mundo pero cando me miro por dentro só podo ver que o mellor do que teño é el, ben sexa cun sorriso no bico e eses ollos lindos, ben con bágoas nos ollos e poñendo caras feas.
Tres anos que pasaron rápido, moi rápido, tres anos nos que gozamos de cada un dos segundos que compartimos a súa enerxía vendo a miragre da vida aprendendo de todo o que nos rodea, tres anos de bicos nos que non lembramos outra vida mais que esta.
Xuño 17th, 2007 at 7:12 pm
Parabéns ;-)
Xuño 18th, 2007 at 7:53 am
…cánto duraron esas fresas? [bicos para o pequeno pedrinho!]
Xuño 18th, 2007 at 1:08 pm
noraboa!!!!
Xuño 18th, 2007 at 11:59 pm
Noraboa por ese neno e que cumpra muitos máis !.
Xuño 19th, 2007 at 6:01 am
Parabéns para toda a familia :-)
Xuño 19th, 2007 at 9:20 am
xa é todo un home!
parabéns!!!
Xuño 19th, 2007 at 12:04 pm
Parabéns!!!! Caralliño, como pasa o tempo. Aínda lembro a túa reportaxe desde o hospital. Deusssssss!!!!
Xuño 19th, 2007 at 7:26 pm
Noraboa Pedriño!! (que fermoso estás!)
Xuño 19th, 2007 at 9:10 pm
Parabéns a toda ao pequecho e a toda a familia!
Xuño 20th, 2007 at 12:02 am
Agradecidos todos :)
Xuño 20th, 2007 at 12:30 pm
parabéns, parabéns!
Xuño 21st, 2007 at 12:52 pm
E que sexan moitos máis a disfrutar con el :)
Xuño 29th, 2007 at 10:59 am
Acabas de subirme as bágoas aos ollos ;)
Beixo enorme para Opedriño